ΑΝΕΚΠΛΗΡΩΤΟΣ ΕΡΩΤΑΣ ΠΟΙΗΤΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΘΡΑΥΣΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗ ΛΑΧΤΑΡΑ ΤΗΣ ΑΤΕΛΕΣΦΟΡΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Μέσα από τα θραύσματα του έρωτα γεννιέται…η ποίηση!
Έρωτας, λέξη µικρή, πράξη όµως δύσκολη
προς ολοκλήρωση από δύο άγνωστα κορµιά.
Έρωτας, ανάσα κοφτή, φλόγα δυνατή,
µε προστάτη τα θέλω µας…
Έρωτας, εγώ… εσύ… και κάτι λίγο από τις σκιές µας,
από φόβο και ενθουσιασµό.
Και αν δεν είµαι εγώ, είσαι εσύ
και αν όχι εµείς οι δυο, κάτι παρόµοιο µε εµάς
που πάλεψε ή παλεύει για τον δικό του ανεκπλήρωτο έρωτα…
…και θέλω να σου πω, µα τα χείλη µου κλειδωµένη κλειδαριά
και τα κλειδιά χαµένα στο βάθος της καρδιάς µου…
Στίχοι από ανείπωτες ιστορίες ψυχών µπλεγµένες στον γλυκόπικρο χορό των ανεκπλήρωτων επιθυµιών,
ζωγραφίζουν ένα εξαίσιο πορτρέτο των απωθηµένων που κατοικούν εντός όλων µας.