ΡΕΥΜΑ

Σε παρακαλώ. Όταν χτίσουμε το σπίτι μας, έλα να φυτέψουμε στην αυλή μια λεμονιά. Κι άσε με – άσε με τις νύχτες να κατεβαίνω εκεί, να ακουμπάω το μάγουλό μου στον κορμό, άσε με να δοκιμάζω ξανά και ξανά λεμόνια κι έλα πριν χαλάσουν και τα δικά μας βήματα με το σώμα μου να ακουμπάει στον κορμό να με φιλάς για καληνύχτα, να μην ξεχνάμε ποτέ τη γεύση που έχει Το σπίτι.