Τα Πρόσωπα έχουν κάτι απ’ την εικόνα του σπιτιού μου
και λίγο θυμίζουν τα περσινά Χριστούγεννα
τα λόγια του μεθυσμένου Ντίκι.
Ο Τζίμι Άρνολντ κάνει κουβέντα μ’ ένα βράδυ
που άνοιξε η συμπάθεια τη φαντασία
κι όλες οι σκέψεις άνθρωποι όπως λέμε ανθρώπινα.
Και ψυχοσύνθεση σαν τη δική του.
Moby-God moving over the face of the waters
Περνάω ήσυχα τα τοπία, τα ήσυχα τοπία
δοκιμάζω τον καιρό όλες τις εποχές
νιώθω τον αέρα, τον ήλιο, τη βροχή
τον αλμυρό ιδρώτα στο στόμα μου
κουρδίζω στον ρυθμό εισπνοή εκπνοή.
Η κίνησή μου που απλώνεται στους άδειους δρόμους
καθαρές σκέψεις
έτσι ξεκουράζομαι τον τελευταίο χρόνο.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.