Όταν βραδιάζει, δυο τρία σεπτά πρόσωπα επιστρέφουν στον κουρασμένο μου νου κι άλλες φορές, μες στη μοναξιά μου, πέφτει η νύχτα πιο πυκνή και σκοτεινή κι άλλοτε, όλα φωτίζονται ξαφνικά μ’ ένα φως ζωογόνο, μεγαλόδωρο, έτοιμο ν’ αδράξει όλες τις στενοχώριες. Ληξιαρχική η μοίρα των πάντων· ανθρώπων, πραγμάτων, καταστάσεων, μα πάντοτε θ’ αγωνιζόμαστε σθεναρά να εμποδίσουμε την οριστική βύθισή τους από τον πάνω όροφο της φωτεινής μνήμης στο σκοτεινό υπόγειο της λησμονιάς.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.