ΛΟΓΟΣΤΑΛΙΔΕΣ ΕΝΑ ΠΑΡΕΛΘΟΝ, ΕΝΑ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΧΙΛΙΑ ΜΕΛΛΟΝΤΑ

ΗΛΙΟΣ ΚΑΙ ΣΕΛΗΝΗ

Αγάπη μου,
δε γίνεται το μπλε να ατενίζω
χωρίς να σκέφτομαι τα μάτια σου.
Πέρα μακριά εκεί που τα γαλάζια ενώνονται
με το χρυσό του ήλιου
και το χλωμό φεγγάρι πασχίζει να σκουπίσει τα δάκρυά του
εκεί που τ’ άστρο σκύβει και φιλά ευλαβικά
το λευκό κορμί της Σελήνης
εκεί βαπτίζομαι Γυναίκα
μέσα στου φιλιού σου τη θεία ηδονή.

SOLEIL ET LUNE

Mon Amour,
il m’ est impossible de contempler le bleu
sans penser à tes yeux.
Loin là bas où le bleu s’ unit
à l’or du soleil
et la lune pậle lutte à essuyer ses larmes
là où l’étoile se penche et baise pieusement
le corps blanc de la Lune
là je me baptize Femme
dans la volupte divine de ton baiser.