ΜΥΘΟΣ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΙΚΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΑ ΠΟΛΙΤΗ ΛΕΜΟΝΟΔΑΣΟΣ (1930). ΕΚΑΤΗ (1933). EROICA (1938)

Το ανά χείρας βιβλίο επικεντρώνεται στη συστηματική ιχνηλασία της αδιάλειπτης επίδρασης που ασκούν δεδομένες διαχρονικές μυθικές συλλήψεις και αρχαίες φιλοσοφικές θεωρήσεις στη διαμόρφωση της μυθιστορηματικής πλοκής από τον Κοσμά Πολίτη. Οι ήρωες των μυθιστορημάτων του Πολίτη περνούν από διάφορα στάδια πνευματικής μύησης και συμβολικής ταύτισης με το θεϊκό στοιχείο. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, καταδεικνύεται η “πολυφωνική” ιδεολογική ταυτότητα των υπό εξέταση έργων, ο δημιουργικός αντίκτυπος του ιδιοφυούς και αειθαλούς αρχαίου πνευματικού στίγματος στη νεοελληνική λογοτεχνία και η δόμηση της πλοκής ως παλίμψηστου επάνω στον “καμβά” της αρχαίας τραγωδίας, της αλχημικής θεωρίας, της πυθαγόρειας φιλοσοφίας, του γνωστικισμού, της πλατωνικής φιλοσοφίας, καθώς και της ομηρικής επικής ποίησης.