ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΩΝΗ Ι

Αγκιστρωμένος στην κνήμη – Βωμός αυτοδιάθεσης
Μιας έξαψης σε σχήμα ανθρωπόμορφου λεπιδιού – Σαν σπαθί
τ’ Αχιλλέα
Γιγαντιαίο όπως το γέλιο ενός παιδιού – Όμοια με φιγούρα
του Τσάπλιν
Να σεργιανάω στα σχήματα του κόσμου – Ανέμελα μ’ όλη
τη σάρκα
Και να μη θυμάμαι τίποτα – Ερωτικό κρεσέντο
Μονάχα μια χαρά να με ορίζει – Ηδονή
Η συναίσθηση της φωτιάς – Να με καθοδηγεί στην ανάληψη
Και τα καρφιά να έχουν ριζώσει – Από βλέμματα, υποσχέσεις
και κορυφώσεις
Μέσα μου στο ανομολόγητο εμείς – Σ’ αιώνια πέταλα
τριαντάφυλλου αποκάλυψης