ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΤΟ ΚΟΥΒΑΡΙ ΚΙ ΕΣΥ Η ΚΛΩΣΤΗ

Ήμασταν ένα εμείς οι δυο
προτού έρθεις στον κόσμο αυτό.
Μια μέρα εσύ έγινες κλωστή,
μα εγώ έμεινα κουβάρι ως ετούτη τη στιγμή.
Η σχέση του παιδιού με τη μητέρα του είναι σαν το κουβάρι
με την κλωστή. Στην αρχή είναι σφιχτά αγκαλιασμένα μεταξύ
τους. Σιγά σιγά, η μικρή κλωστή ξετυλίγεται ολοένα και
περισσότερο, εξερευνώντας τον κόσμο. Με τον καιρό,
έρχεται η ώρα να κοπεί το νήμα που κρατά το παιδί μέσα
στην οικογενειακή φωλιά. Η μητέρα καθοδηγεί τη μικρή
κλωστή της, ώστε να αποκοπεί ομαλά από το μεγάλο κουβάρι,
διατηρώντας όμως τη βαθύτερη σύνδεση που θα υπάρχει
πάντα ανάμεσά τους.