ΝΤΟΣ, ἘΚΤῸΣ ΚΑῚ ἘΠῚ ΤᾺ ΑὐΤᾺ Ἡ ΠΟΊΗΣΗ ΜΙΑ͂Σ -ΠΑΡΑ ΚΆΤΙ- ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΕΤΊΑΣ

Η ΕΑΥΤΗ

Μῆτε Γερμανίδα
μῆτε Ρωμιὰ

καὶ ἂν μοῦ τὰ ψάλλουνε γιὰ τὰ καλὰ
καθόλου δὲ μὲ νοιάζει.

Μῆτε ὡραία

μῆτε ἐπιτήδεια

μπὰς καὶ ξεφύγω ἀπὸ τὰ ἴδια

καὶ πίσω ἀφήσω τὸ μαράζι.
―Μὰ πάνω ἀπ’ ὅλα!―

Μῆτε γυναίκα

μῆτε παιδί

ἀμὰν πιά!

ἀπὸ προϊστορίας, ἐτικέτες!
Προτιμῶ τὸ “ἑαυτή”!