ΡΥΤΙΔΕΣ ΣΤΟΝ ΚΑΦΕ

Ξυπνώ Ακούγοντας τον ίδιο ήχο Κάθε πρωί Γεμάτος σπασμένα ερωτηματικά Με τόσες ρυτίδες στον καφέ Με καρφωμένο το ίδιο ποίημα Ξανά στο μυαλό μου Ψάχνω μια λέξη Θρηνώ Κι ας ξέχασα να κλάψω Τόσες νύχτες Μακριά σου Γκρινιάζω όπως πάντα Χωρίς λόγο Όταν είσαι κοντά μου