ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΚΑΛΥΨΩΣ

Όπως πάντα, βρέθηκε στο νησί της. Όλα όσα έβλεπε, άκουγε, ένιωθε, όλα όσα τον προβλημάτιζαν και συζητούσε με τους συνοδοιπόρους του ήταν ενδιαφέροντα, καλά και αγαθά, αλλά έμεναν μακριά του. Μόνο ένα πρόσωπο, ένα χαμόγελο, ένα κορμί μιλούσε στην ψυχή του. Συγκέντρωσε τη σκέψη του σε εκείνη και ξαφνικά ένιωσε μιαν απερίγραπτη ερωτική γλύκα να κατεβαίνει από το πίσω μέρος του κεφαλιού του και να κατακλύζει το σώμα του, ως τα ακρόνυχα. Ψιθύρισε το όνομά της και παράτεινε, για λίγα πανάκριβα δευτερόλεπτα, την αίσθηση του παραδείσου.