ΑΣΠΡΗ ΜΠΛΟΥΖΑ

ΑΓΑΠΗ
Κόκκος σταριού, αυξάνει, αυγαταίνει θεαματικά, θεριεύει, πλαταίνει, μεγαλώνει πιότερο από βουνά και όρη, Όλυμπο, Αραράτ, Έβερεστ. Έχει γλύκα στον καρπό, νοστιμίζει τη ζωή του καθένα.
«Αχ, αγάπη, αγάπη, γράφονται τόσα πολλά για σένα. Θρόισμα του ανέμου στα φύλλα της λεύκας και στα φουστάνια των κοριτσιών».
Κολλητική. Αγάπη έδωσες, αγάπη θα λάβεις.
Να αγαπάς το ρούχο της ψυχής σου, το σώμα σου. Το κεραμίδι που σε σκεπάζει, το χώμα, το νερό, την αύρα του ασβέστη και την ασπράδα του χιονιού. Να ενθαρρύνεις την αγάπη, να εύχεσαι την αγάπη, δεν πρόκειται να σου ζητήσουν το λόγο, οι ευχές δεν έχουν εναντίωση, σε καμιά τράπεζα.
Πορεύσου, ζήσε εν ηρεμία, γαλήνη και ειρήνη. Με όλα αυτά και τόσα άλλα, που περιβάλλονται από την αγάπη και είναι αγάπη.