Την νύχτα ας τρέχει ο Θάνατος μαζί με τον Χειμώνα
–Έλεος ζητώ πολλές φορές, δεν ξέρω, δεν βαστώ–
Πα’ σ’ άλογο ο καθένας τους, κι έχει καθείς κορώνα.
Και τρέχουν προς τα πέρατα στην γη ή στον ουρανό.
Και δεν σκοντάψανε ποτέ σε νέφος ή κοτρώνα.
–Έλεος ζητώ πολλές φορές, δεν ξέρω γοτθικά.
Ίσως μόνον τούς έχω δει απ’ τον καιρό του Νώε,
Είτε σε κάποιο σχέδιο του Ντύρερ, ή στον Πόε
Που τραύλιζε ένα ποίημα του με φόβο έναν καιρό
Θανατικό, που, άρρωστο, φοβίζει εμέ ξανά…
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.