ΛΑΙΜΗΤΟΜΟΣ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ

ΑΝΑΓΚΗ ΑΓΑΛΜΑΤΩΝ

Λυτρωτική ώρα
Η νύχτα θα εκτελεστεί
απ’ το απόσπασμα
της μέρας με το μακρύ φόρεμα
Ψάχνει επιβεβαίωση
Ανώριμη παιδούλα
σε αδηφάγα μάτια αγαλμάτων
Έχουν κι αυτά την ανάγκη
ν’ απο-σμιλευθούν
Να μας πουν
για το σκουλήκι που εισχωρεί
στο σαθρό μάρμαρο
Η τελευταία λιτανεία
των ηττημένων
μνημονεύεται
Δε χωρά σε τόπο
Οι ανάγκες
γίνονται πίθηκοι
μπουσουλάνε
μνημονεύονται

ΑΧΡΟΝΟ

Τα όπλα τα παραδώσαμε
σε χρόνο Αόριστο
Τώρα στον Ενεστώτα
λαδώνουμε τις αρθρώσεις μας
να μην τρίζουν
από την υγρασία
«Γλεντούσαμε» αφελώς
στο θέρετρο του τρόμου
Τ’ αποκαλούσαν πόλεμο
Κάθε λογής εξουσία
μας είχε παγιδεύσει
μ’ ένα «αν»
«Όταν θα είστε έτοιμοι»
κόμπαζαν
«θα ’ρθει σαν τη Χιονάτη
η δημοκρατία»
Κι εμείς μετρούσαμε
τους διαφωνούντες
σα γοβάκια λειψά
Νάνοι σ’ ατέρμονο
αλληλοσπαραγμό